Veelzijdige TIG-wolfraamelektroden: alle metalen (staal, inox, aluminium) | Euro-Welding

Tungsten Inert Gas (TIG) lassen is een innovatief procédé dat lassers grote voordelen biedt bij de uitoefening van hun vak. TIG-lassen stelt u namelijk in staat om nauwkeurig te werken met een uitstekende afwerking. Eenvoudig te gebruiken en toepasbaar in alle posities, berust TIG-lassen op een vrij eenvoudig principe. Het vereist hoofdzakelijk het gebruik van argongas en een wolfraam laselectrode. Het eerste beschermt het smeltbad tegen de omgevingslucht, terwijl de tweede dient om het metaal te smelten. Deze laatste speelt een primaire rol bij het verkrijgen van de elektrische boog en is bepalend voor de kwaliteit van de las. Er bestaan (elektroden) voor verschillende soorten metalen, elk met hun eigen voordelen.

Maar waarom van elektrode wisselen telkens wanneer het gaat om het lassen van verschillende metalen, als dat met één enkele elektrode mogelijk is? Ja, dat is mogelijk en we vertellen u meer over de wolfraamelektrode voor alle metalen in het vervolg van dit artikel.

Wat is het nut van een elektrode?

De elektrode, ook wel lasstaaf genoemd, is de metaalaanvulling die nodig is voor het lassen. Ze dient om twee afzonderlijke stalen elementen samen te lassen. Ze wordt in de klem van bijvoorbeeld een professioneel MIG-lasapparaat geplaatst en wordt, afhankelijk van het te lassen metaal en de dikte ervan, doorkruist door elektrische stroom met een variabele intensiteit. Dankzij de gegenereerde elektrische boog smelt de elektrode wanneer ze in contact komt met het geaarde metaal.

Waaruit is ze samengesteld?

Zoals hierboven vermeld, dient een laselektrode als metaalaanvulling. Daartoe is ze samengesteld uit:

•         Uit een metalen kern die het centrale element van de elektrode is;
•         Uit een brosse bekleding die de kern omhult.

Over het algemeen moet de kern compatibel zijn met of gemaakt zijn van hetzelfde materiaal als het te lassen metaal. De brosse bekleding, hoewel gebruikt om de kern te omhullen, is het hoofdelement van de lasstaaf. Tijdens het lassen is het de bekleding die de boog beschermt. Ze dient ook als elektrische geleider bij de ontsteking. Afhankelijk van de laspositie (plat, neerwaarts, horizontaal boven of opwaarts) maakt de bekleding het mogelijk de boog nauwkeurig te richten. Ten slotte beschermt de bekleding het smeltbad effectief dankzij een slak die naar het oppervlak stijgt.

De WL15 wolfraamelektrode (Lanthaan)

Doorgaans blauw of goud van kleur, zijn de Wolfraam laselektroden Lanthaan veelzijdige en universele TIG-lasstaafjes. In tegenstelling tot standaardmodellen die alleen geschikt zijn voor bepaalde soorten metalen, kunnen de wolfraamelektroden WL15 alle soorten metalen lassen en worden ze zowel gebruikt bij gelijkstroom (DC) als wisselstroom (AC). Aluminium, koper, magnesium en titanium, om er maar een paar te noemen, kunnen worden gelast als zuivere materialen of als legeringen dankzij de universele elektrode. Deze hebben een verrassend langzame slijtage en een energiezuinigere ontsteking dan de WR2-elektroden (een andere categorie veelzijdige elektroden). Dit is te danken aan het hoge gehalte aan lanthaanoxide dat in hun samenstelling is opgenomen. Ze worden echter aanbevolen voor lage stroomsterkten.

De wolfraam laselectroden WL15 voldoen ook aan de eisen van kleine reparatiewerkzaamheden, laswerk in werkplaatsen en op bouwplaatsen. Ze bieden de gebruiker een grote marge bij bedieningsfouten dankzij een goed ontsteekgemak. De universele wolfraamelektrode wordt ook gebruikt in sterk geprofessionaliseerde industrieën. Daar is ze bestemd voor gebruik door robots met een hoge mate van standaardisatie.

Voordelen en kenmerken van de veelzijdige wolfraamelektrode

De universele elektroden zijn geschikt voor het lassen van metalen in staal, messing, koper, inox, enz. Ze bieden een lasmodus bij lage of gemiddelde stroomsterkten. Dankzij deze wolfraamelektroden is het ook mogelijk om aluminium te lassen met wisselstroom. Naast het feit dat ze niet radioactief zijn, hebben deze lasstaafjes die geschikt zijn voor alle metalen vergelijkbare eigenschappen als de thoriumelektrode. De veelzijdige lasstaafjes van wolfraam onderscheiden zich echter van de andere dankzij hun uitstekende ontstekkwaliteit. Ze zijn perfect voor automatisch lassen en zorgen voor een uitstekende regelmaat bij de uitvoering van de lasrups.

Het keuzecriterium voor de universele wolfraamelektrode

Ongetwijfeld is "de factor" die het zwaarst weegt bij de keuze van een wolfraam laselectrode de kwaliteit ervan. Dit criterium heeft een directe invloed op het ontsteekgemak, de levensduur en de kwaliteit van de elektrische boog. Ook het resultaat van het lassen zal al dan niet optimaal zijn afhankelijk van de kwaliteit van de elektrode. Bij het lassen is het doorgaans moeilijk om bepaalde kwaliteitsgebreken met het blote oog te zien. In dat geval zou de enige oplossing een uitgebreide metallurgische analyse zijn. Hier zijn echter de belangrijkste kwaliteitsindicatoren van een wolfraamelektrode:

•         De kwaliteit van het oppervlak: dit criterium verplicht de fabrikanten om elektroden aan te bieden met een ruwheid die wettelijk is vastgelegd. Het oppervlak ervan moet absoluut gepolijst en zonder onzuiverheden zijn.
• De stevigheid van de elektrode: dit element is onmisbaar voor een wolfraam laselectrode, omdat de beheersing van de elektrische boog en het welslagen van het slijpen van dit aspect afhangen.
•         De samenstelling: ook deze, wettelijk vastgelegd, maakt het mogelijk te weten of elektroden al dan niet zuiver zijn. Het doel is dat de samenstelling van de elektroden de vorming van druppeltjes in het lassmeltbad voorkomt.
•         De fabricage: tot de meest voorkomende fabricagefouten behoren de niet-homogene verdeling van oxideadditieven of sintersfouten in de elektrode.

Het slijpproces van wolfraamelektroden

Het slijpen van elektroden is een essentiële fase bij TIG-lassen. De reden is dat de kwaliteit van de lasrups er sterk van afhangt. Zo verschilt het slijpen van de elektrodepunt bij lassen met wisselstroom van dat bij lassen met gelijkstroom. Ongeacht de situatie moeten de slijpsporen echter in de richting van de elektrode lopen en een bepaalde hoek volgen met een vlakje. Dit is onmisbaar om wolfraaminsluitsels in de lasrups te vermijden. De lasstaaf moet dus een specifieke geometrie volgen.

Welke slijphoek moet worden aangehouden?

De geometrie van de lasrups en de kenmerken van de elektrische boog zijn direct of indirect onderhevig aan de invloed van de slijphoek. Deze laatste is dan ook zeer belangrijk in het gehele lasproces. Over het algemeen kiezen lasspecialisten voor elektroden waarvan de punt een hoek heeft tussen 15 en 45˚. Een hoek die dit interval overschrijdt leidt tot een boogkolom in de vorm van een cilinder, terwijl een hoek die kleiner is dan dit interval de boog zal verbreden en zal leiden tot een meer kegelvormige boogkolom.

Wat de industrie en haar geautomatiseerde processen betreft, wordt de slijphoek bepaald om een goede stabiliteit en een lange levensduur van de elektrische boog te garanderen. Om deze stabiliteit te bereiken wordt de elektrode altijd in de lengterichting geslepen. Zorg er bovendien voor dat u hem niet loodrecht op de as slijpt. Dit zou de boog instabiel en erratisch kunnen maken en zou leiden tot een willekeurige lasafwerking. De elektrode wordt vervolgens gepolijst om een goede levensduur te verkrijgen.

Het vlakje

De positie van het vlakje aan het uiteinde van de laselektrode is essentieel. Het wordt bepaald rekening houdend met de dichtheid van de gebruikte stroom. Als de elektrode scherp en goed geslepen is, verloopt de boogontsteking veel gemakkelijker. Na verloop van tijd verslechtert ze echter en leidt dat tot risico's op wolfraaminsluitsels in de las. Wanneer het vlakje groot is, kan daarmee de levensduur van de elektrode worden verlengd. Als het vlakje echter te groot of te breed is ten opzichte van de stroom, wordt de elektrische boog weinig gericht en vrij onstabiel.

Het is dus heel vanzelfsprekend dat een stabiele elektrische boog een geschikt vlakje vereist. Een goed gekozen vlakje zorgt ook voor een puntoverdracht van elektronen en een langere levensduur voor de elektroden zonder het risico op een wolfraam lasinsluiting. Als laatste criterium is het belangrijk rekening te houden met de afstand buis-elektrode. Deze beïnvloedt ook de breedte van de lasrups dankzij de verhoogde boogspanning en daarmee ook de verhouding binnenste/buitenste breedte van de lasrups.

Wolfraamelektrode: welke uitsteeklengte is ideaal?

Om beschermd te zijn tegen het gas is het belangrijk de afstand tussen de mondstuk en de elektrode te respecteren. Als de uitsteeklengte van de elektrode te klein is, zal de boog worden gesmoord en de keramische mondstuk oververhit raken. Als deze lengte daarentegen te groot is, zal de boog zijn concentratie-effect verliezen en zal er vrijwel geen bescherming meer zijn van het lassmeltbad en de elektrode. De adequate lengte bedraagt 2 tot 3 maal de diameter van de elektrode. In theorie is dit de ideale oplossing wanneer de groefdiepte dit toelaat.